SOS voor een veilige gezinssituatie

Situaties van huiselijk geweld of verwaarlozing ontstaan meestal uit pure onmacht. Ouders vinden het zelf ook vreselijk als zij hun kind geen veilig thuis bieden. Signs of Safety (SOS) is één van de laatste mogelijkheden om hun gezin nog een kans te geven. Het is confronterend en emotioneel, maar zo’n doorbraak is nodig om de situatie echt te veranderen. Bovendien doen ouders het niet alleen, het netwerk speelt een sleutelrol.

Heftig, maar nodig

SOS is een methode die zowel de zorgen als de krachten in en om een gezin in beeld brengt. We praten daarom niet alleen met de ouders en de kinderen, maar juist ook met familie, buren en school. Iedereen uit de naaste omgeving die iets kan betekenen voor het gezin, wordt uitgenodigd voor een bijeenkomst. Daar bespreken we alle zorgen open en eerlijk. Dat is heftig, maar het is nodig. Want de volgende stap is het samen bedenken hoe de ouders met steun uit hun omgeving wél een veilige thuissituatie kunnen realiseren.

Stap voor stap

Belangrijkste doel is het maken van een praktisch actieplan voor veiligheid. Als een soort filmpje worden dagelijkse routines doorgenomen. Waar kan het mis gaan? En hoe voorkomen we dat? Wie kan er bijspringen of een oogje in het zeil houden? Elke stap wordt doorgesproken, zodat de krachten in het gezin en het netwerk worden aangeboord. Professionele hulp kan onderdeel van het plan zijn, maar willen de ouders het structureel zelf redden, dan hebben ze ook betrouwbare mensen in hun omgeving nodig om op terug te vallen. SOS helpt om die steunstructuur te mobiliseren.

Wanneer SOS

De afkorting van Signs of Safety zegt het al: SOS is een hulpkreet en wordt meestal ingezet als de situatie thuis onhoudbaar is. Vaak naar aanleiding van een crisis of een onder toezichtstelling. Maar de methode SOS is ook goed bruikbaar om bij ‘risicogezinnen’ een veiligheidsplan op te stellen, zodat de situatie door betrokkenheid van de omgeving niet verder uit de hand loopt. Bij gezinnen met een licht verstandelijke beperking is het ontbreken van een goed netwerk vaak een deel van het probleem. Daarom wordt eerst onderzocht of er überhaupt een vangnet in de omgeving is te organiseren. Zo niet, dan worden andere maatregelen bedacht.

print deze pagina